Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*
Η φαγωμάρα των Ελλήνων, δεν είναι τωρινό φαινόμενο, ούτε καν Μεταπολιτευτικό.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, φαγωμάρα υπήρχε μετά την Απελευθέρωση, από το Γερμανικό ζυγό. Φαγωμάρα είχαμε και μετά την απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό. Τη δολοφονία Ι. Καποδίστρια, που βλέπουν κατά χιλιάδες τη ζωή του στην ταινία του Ι. Σμαραγδή). Φαγωμάρα και μεταξύ του κινηματογραφικού κοινού και των κριτικών κινηματογράφου.
Με αφορμή μάλιστα τη μελέτη της αρχαιολογικής ανασκαφής στο Πρεπέσινθο (νησάκι Δεσποτικό, κάτω από τον Αγ. Γεώργιο Αντιπάρου), διαπιστώνουμε -αβίαστα- πως αρχαίοι Αθηναίοι και αρχαίοι Πάριοι (κάτοικοι της Πάρου) τα είχαν “σπάσει/τσουγκρίσει” άσχημα.
Ο Πρεπέσινθος θεωρείται πως ήταν ενωμένος με την Αντίπαρο όπως και με την ενδιάμεση νησίδα Τσιμηντήρι.
Από αριστερά το Πρεπέσινθο - το σημερινό Δεσποτικό, ο Στράβων και ο Πλίνιος.
Οι αρχαιολόγοι θεωρούν πως οι κάτοικοι της αρχαίας Πάρου ίδρυσαν στο Πρεπέσινθο, όπως αναφέρουν το σημερινό Δεσποτικό ο γεωγράφος και ο Ρωμαίος ιστοριογράφος Πλίνιος ο πρεσβύτερος. Αρχαϊκό ιερό για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους, κόντρα στην Αθηναϊκή ηγεμονία της Δήλου.
Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν πως το γεγονός μετά από 20 και πλέον χρόνια ανασκαφών και ερευνών ΔΕΝ βρέθηκαν επιγραφές, είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας των Αθηναίων να μην εξαφανίσουν κάθε ίχνος για πολιτικούς λόγους . Ειδικότερα για να πάρουν το μάρμαρο που είχε το νησάκι.
Πάντα υπάρχει όπως φαίνεται μια αιτιολόγηση και μια δικαιολόγηση για τη φαγωμάρα των Ελλήνων.
Σε κάθε περίπτωση η θάλασσα ανάμεσα στη νησίδα τον Αγ. Γεώργιο Αντιπάρου και του Δεσποτικού είναι μοναδικής μορφιάς!!!