Από αριστερά: Αγγελική Δέλλα, Σπύρος Ράγκος, Γιώργος Γερακάρης, Κατερίνα Ντίνου, Χρήστος Δόγας.
Η τρίτη ποιητική συλλογή, του Γιώργου Γερακάρη, με τίτλο «Υπεραπουσία» (εκδόσεις 24γράμματα), παρουσιάστηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ.
Για το βιβλίο μίλησαν οι Σπύρος Ράγκος, καθηγητής αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, Χρήστος Δόγας, δημοσιογράφος - διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «Το Βήμα», Κατερίνα Ντίνου, ποιήτρια και μουσικός και τελευταίος πήρε τον λόγο ο ποιητής. Στο πιάνο και την απαγγελία ποιημάτων η μουσικός και ηθοποιός Αγγελική Δέλλα.
Ο Σπύρος Ράγκος προσέγγισε την «Υπεραπουσία» ως ποίηση βάθους και σιωπής, που κινείται πέρα από τα σχήματα αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας. Τόνισε ότι το έργο του Γιώργου Γερακάρη αρθρώνει μια μεταφυσική αγωνία γύρω από μια ριζική, καθολική απουσία, όχι ψυχολογική αλλά υπαρξιακή. Ανέδειξε τις φιλοσοφικές της καταβολές (Ηράκλειτος, Πλωτίνος, Χάιντεγκερ), τη σταθερή θεματική συνοχή των τριών συλλογών και την κριτική στάση της ποίησης απέναντι στη σύγχρονη τεχνοκρατική αποξένωση, χαρακτηρίζοντας τον ποιητή τεχνίτη του λόγου.
Ο Χρήστος Δόγας υπογράμμισε την αυθεντικότητα και την ηθική στάση του Γιώργου Γερακάρη απέναντι στην ποιητική δημιουργία, τονίζοντας ότι γράφει μόνο όταν το επιβάλλει η εσωτερική ανάγκη. Αντιπαρέβαλε αυτή τη στάση με τη σύγχρονη κουλτούρα της αυτοπροβολής και των «likes», όπου η ποσότητα υπερτερεί της ποιότητας. Επισήμανε ότι η «Υπεραπουσία» εμβαθύνει στη μεταφυσική του έρωτα, στις ρωγμές της ύπαρξης και στη διάκριση φαινομένου και ουσίας, με λόγο μεστό, αυστηρά δομημένο και φιλοσοφικά φορτισμένο.
Η Κατερίνα Ντίνου προσέγγισε την «Υπεραπουσία» μέσα από το πρίσμα της μουσικής, αναλύοντας την ποίηση του Γερακάρη ως μελωδική γραμμή γεμάτη δονήσεις ανάμεσα στον έρωτα και τον θάνατο. Τόνισε την απουσία εύκολου λυρισμού και εντυπωσιασμών, επισημαίνοντας τις έντονες υπαρξιακές συγκρούσεις και τις αντιθέσεις που διαπερνούν τα ποιήματα. Υπογράμμισε ότι η ποίηση αυτή λειτουργεί βιωματικά, καλώντας τον αναγνώστη σε μέθεξη και αυτογνωσία, και χαρακτήρισε την ανάγνωση της συλλογής ως οδοιπορικό προς την προσωπική ελευθερία.
Ο Γιώργος Γερακάρης, κλείνοντας την εκδήλωση, μίλησε για την ποίηση ως σύνδεση με το μυστήριο της ύπαρξης, υποστηρίζοντας ότι η γνήσια τέχνη δεν εξηγείται ούτε υπηρετεί πρακτικούς σκοπούς. Επισήμανε ότι στη σύγχρονη εποχή της τεχνολογίας και της μηχανοποίησης, ο άνθρωπος χάνει την αίσθηση του θαύματος και υποκαθιστά την ουσία με την πληροφορία. Υποστήριξε ότι η ποίηση λειτουργεί απελευθερωτικά και λυτρωτικά, υπενθυμίζοντας το βάθος και το θάμβος του κόσμου και αντιστεκόμενη στον στείρο πρακτικισμό της εποχής μας.